Όταν ο υποψήφιος ασφαλισμένος επιθυμεί να ασφαλιστεί προκειμένου να εξασφαλιστεί από πιθανούς κινδύνους, ο πραγματογνώμονας οφείλει να μελετήσει και να εκτιμήσει προσεκτικά το σύνολο των στοιχείων και δεδομένων που έχει λάβει από τον υποψήφιο ασφαλισμένο η τον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή η την ασφαλιστική εταιρεία σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο που διέπει την Ιδιωτική Ασφάλιση με απώτερο σκοπό η τελική μορφή ασφάλισής του να είναι απόλυτα συμβατή αφενός με τις ανάγκες του υποψηφίου ασφαλισμένου (που τυγχάνει να είναι και ο πρώταρχικός διαχειριστής του κινδύνου) αφετέρου να είναι εύχρηστη και διαχειρίσιμη με βάση την ιδιοσυγκρασία του υποψηφίου ασφαλισμένου. Έτσι σε κάθε περίπτωση πολλά κριτήρια πρέπει να διερευνηθούν «ευθέως» η «αντιστρόφως». Αυτό σημαίνει ότι πέραν του ενδεχόμενου Ηθικού Κινδύνου θα πρέπει να προ-μελετηθούν και προ-εκτιμηθούν όλα τα πιθανά σενάρια που μπορεί να επηρεάσουν τον υπο ασφάλιση κίνδυνο.
Τις περισσότερες φορές ο κίνδυνος πρέπει να μελετηθεί «αντιστρόφως», δηλαδή σαν να έχει ήδη συμβεί, ώστε ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής να μπορέσει να διακρίνει αφενός «τον κρυμμένο κίνδυνο πίσω από από το κίνδυνο» αφετέρου τις επιμέρους θετικές και αποθετικές ζημίες που θα προκύψουν.
Οι προ-ασφαλιστικοί έλεγχοι είναι η δικλείδα ασφαλείας αφενός για τον ασφαλισμένο αφετέρου για την ασφαλιστική εταιρεία.
Ο προ-ασφαλιστικός έλεγχος χρησιμοποιεί όλες η και μερικές από τις εξής κάτωθι μεθόδους:
1. Κράτηση του κινδυνου (ενεργητική και παθητική) με τη ανάληψη μέρους κινδύνου από τον ασφαλισμένο.
2. Μεταφορά του κινδύνου όπου ο κίνδυνος εξασφαλίζεται με άλλες μεθόδους πέραν της ασφάλισης του.
3. Προ-ασφαλιστικός έλεγχος του κινδύνου.
4. Διάκριση και κατηγοριοποίηση του κινδύνου
5. Επιμέτρηση του κινδυνου και των επιπτώσεων του (πιθανότητα- συχνότητα – έκθεση)
5. Μελέτη και ανάλυση του κινδύνου επι των πραγματικών επιπτώσεων που αυτός θα επιφέρει στον υποψήφιο ασφαλισμένο
7. Ανάπτυξη ασφαλιστικού σχήματος για την ασφάλιση του κινδύνου
8. Διαχείριση του κινδύνου (κατά την εκτίμηση και ανάληψη του, κατά τη διάρκεια της ασφαλιστικής σύμβασης και κατά την επέλευσή του (πραγματογνωμοσύνη – διακανονισμός – αποζημίωση)
9.Επανέλεγχος της επάρκειας ασφάλισης του κινδύνου κατόπιν της επέλευσης και αποζημίωσης του.