Όταν ο υποψήφιος ασφαλισμένος αναθέτει στον ασφαλιστικό διαμεσολαβητή ένα κίνδυνο προς ασφάλιση, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής οφείλει να μελετήσει και να εκτιμήσει προσεκτικά το σύνολο των στοιχείων και δεδομένων που έχει λάβει από τον υποψήφιο ασφαλισμένο σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο που διέπει την Ιδιωτική Ασφάλιση με απώτερο σκοπό η τελική μορφή ασφάλισής του να είναι απολυτα συμβατή αφενός με τις ανάγκες του υποψηφίου ασφαλισμένου (που τυγχάνει να είναι και ο πρωταρχικός διαχειριστής του κινδύνου) αφετέρου να είναι εύχρηστη και διαχειρίσιμη με βάση την ιδιοσυγκρασία του υποψηφίου ασφαλισμένου.
Έτσι σε κάθε περίπτωση πολλά κριτήρια πρέπει να διερευνηθούν «ευθέως» η «αντιστρόφως». Αυτό σημαίνει ότι πέραν του ενδεχόμενου Ηθικού Κινδύνου θα πρέπει να προ-μελετηθούν και προ-εκτιμηθούν όλα τα πιθανά σενάρια που μπορεί να επηρεάσουν τον υπο ασφάλιση κίνδυνο. Τις περισσότερες φορές ο κίνδυνος πρέπει να μελετηθεί «αντιστρόφως», δηλαδή σαν να έχει ήδη συμβεί, ώστε ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής να μπορέσει να διακρίνει αφενός «τον κρυμμένο κίνδυνο πίσω από από το κίνδυνο» αφετέρου τις επιμέρους θετικές και αποθετικές ζημίες που θα προκύψουν.
Ο έλεγχος επάρκειας της ασφαλιστικής κάλυψης αποτελεί μία από τις βασικές εργασίες μας σε ευθεία σχέση με τους ασφαλιστικούς κινδύνους που θα πρέπει να διασφαλιστούν καθότι θα πρέπει να επιβεβαιωθεί εάν τα παραπάνω έχουν δεόντως μοντελοποιηθεί και αντιμετωπιστεί, ολιστικά αλλα και με τη δέουσα και προσήκουσα για τη περίπτωση μέθοδο, ώστε ο ασφαλισμένος να είναι πλήρως εξασφαλισμένος από κάθε πιθανό άμεσο και μελλοντικό κίνδυνο.
Οι όροι, οι παροχές, οι περιορισμοί, οι διαδικασίες και οι εξαιρέσεις του ασφαλιστηρίου τυγχάνουν συχνά γενικόλογοι, ασαφείς και ανεφάρμοστοι για την ιδιοσυγκρασία του ασφαλισμένου και δεν περιγράφουν ρητώς σωρεία περιπτώσεων & υπο-περιπτώσεων ζημιών με αποτέλεσμα η ζημία «να τυγχάνει οποιασδήποτε εκτίμησης από τον οποιοδήποτε».